ag-glūtĭno (adg-), āvi, ātum, 1, v.a., to glue, paste, solder, or cement to a thing, to fit closely to, to fasten to. I. Lit.: tu illud (prooemium) desecabis, hoc adglutinabis, you may remove that introduction, and add this instead of it, Cic. Att. 16, 6: aliquid fronti
, Cels. 6, 6, n. 1; so id. 7, 26, n. 4; Vitr. 10, 13, 245: adglutinando auro
, Plin. 33, 5, 29, 93: Fragmenta teporata adglutinantur
, id. 36, 26, 67, 199: adglutinabo pisces fiuminum tuorum squamis tuis
, Vulg. Ezech. 29, 4.—II. Fig.: ita mihi ad malum malae res plurimae se adglutinant
, Plaut. Aul. 4, 10, 71; id. Men. 2, 2, 67: adglutinavi mihi omnem domum Israël
, Vulg. Jer. 13, 11.