firmĭtūdo, ĭnis, f. [firmus], firmness, durability, strength (less freq. than firmitas, but class.). I. Lit.: tanta in eis (navibus) erat firmitudo
, Caes. B. G. 3, 13, 8; cf.: tanta erat operis (i. e. pontis) firmitudo
, id. ib. 4, 17, 7: vocis
, Auct. Her. 3, 11, 20. —II. Trop., firmness, constancy, stability, strength of mind: animi
, Plaut. As. 2, 2, 54; cf.: quod firmitudinem gravitatemque animi tui perspexi
, Cic. Fam. 5, 13, 3: quantum esset hominibus praesidii in animi firmitudine
, Caes. B. C. 3, 28, 4: animi
, Tac. A. 4, 8: in patientia firmitudinem simulans
, id. ib. 6, 46 fin.; cf. ib. 15, 62: non quod salus ab isto data quicquam habitura sit firmitudinis
, Cic. Att. 11, 14, 2: haec constitutio habet firmitudinem
, id. Rep. 1, 45: (translationes) per se minus habeant firmitudinis
, id. Inv. 2, 19, 58.