formōsus (FORMONSVS, Inscr. Grut. 669, 10; comp.: FORMONSIOR
, Inscr. Fabr. p. 374, no. 169: formonsam
, Verg. E. 1, 5 Rib.), a, um, adj. [forma, I. B. 1.], finely formed, beautiful, handsome (freq. and class; syn.: pulcher, speciosus, venustus, bellus). A. Of visible subjects: deum rotundum esse volunt, quod ea forma ullam negat esse pulchriorem Plato: at mihi vel cylindri vel quadrati vel coni vel pyramidis videtur esse formosior
, Cic. N. D. 1, 10, 24: consideratur in homine, formosus an deformis
, id. Inv. 1, 24, 35: virgines formosissimae
, id. ib. 2, 1, 2: mulier
, Hor. A. P. 4: vis formosa videri
, id. C. 4, 13, 3: formosum pastor Corydon ardebat Alexin
, Verg. E. 2, 1; cf.: formosi pecoris custos, formosior ipse
, id. ib. 5, 44: Galatea hedera formosior alba
, id. ib. 7, 38: boves
, Ov. A. A. 1, 296: mater haedorum duorum
, id. F. 5, 117: arma Sabina
, Prop. 4 (5), 4, 32; so, formosius telum jaculabile
, Ov. M. 7, 679: arbutus
, Prop. 1, 2, 11 (dub.; Müll. felicius): Alcibiades, omnium aetatis suae multo formosissimus
, Nep. Alcib. 1, 2: nunc frondent sylvae, nunc formosissimus annus
, Verg. E. 3, 57: tempus (i. e. ver)
, Ov. F. 4, 129: aestas messibus
, id. R. Am. 187: lux formosior omnibus Calendis
, Mart. 10, 24, 2: habitus formosior
, Quint. 9, 4, 8.—Prov.: Formonsa facies muta commendatio est
, Pub. Syr. 169 (Rib.).—B. Rarely of abstr. subjects: nihil est virtute formosius, nihil pulchrius
, Cic. Fam. 9, 14, 4.—Adv.: formōse, beautifully (very rare): Cupidinem formosum deum formose cubantem
, App. M. 5, p. 168: saltare
, id. ib. 6, p. 183: formosius
, Quint. 8, 3, 10: formosissime
, Aug. Conf. 1, 7.