in-fēcundus, a, um, adj., unfruitful (rare): ager frugum fertilis, arbore infecundus
, Sall. J. 17, 5; Verg. G. 2, 48; Ov. Tr. 3, 14, 34.— Comp.: infecundior materia
, Col. 2, 4, 7.— Adv.: infēcundē, unfruitfully, i. e. meagrely, sparingly: infecunde atque jejune laudare
, Gell. 19, 3, 2.