in-fēlīcĭtas, ātis, f. [infelix], ill-luck, misfortune (rare but class.): quid hoc infelicitatis?
Ter. Ad. 4, 5, 5: haruspicum
, Cic. Div. 2, 29 fin.: gravior
, Liv. 40, 55 fin. al.— Plur.: miseriae et infelicitates
, calamities
, App. Dogm. Plat. 2, p. 17, 37.