in-fēlix, īcis, adj., unfruitful, not fertile: vulgus infelicem arborem eam appellat, quoniam nihil ferat, nec seratur unquam
, Plin. 24, 9, 41, 68; cf. id. 16, 26, 45, 108; hence, of the gallows, Cic. Rab. Perd. 4, 13; cf. Liv. 1, 26, 6: tellus frugibus
, Verg. G. 2, 239; cf. ib. 2, 314: lolium
, id. E. 5, 37.— II. Transf. A. Unfortunate, unhappy, miserable (class.): crux infelici et aerumnoso comparabatur
, Cic. Verr. 2, 5, 62, 162: homo miserrimus atque infelicissimus
, id. Rosc. Am. 41, 119: patria
, Verg. A. 9, 786: fama
, id. ib. 12, 608.—With gen.: animi Phoenissa
, Verg. A. 4, 529: fidei
, Sil. 12, 432: ausi
, id. 9, 627.—Comp.: infelicior domi quam militiae
, Liv. 5, 12, 1. — Sup.: femina
, Quint. 8, 5, 21. — B. Act., causing misfortune or calamity, unlucky, calamitous: infelix rei publicae
, Cic. Phil. 2, 26, 64: terra fingenti Prometheo
, Prop. 3, 5, 7: thalamus
, Verg. A. 6, 521: balteus
, id. ib. 12, 941: vates
, prophetess of ill
, id. ib. 3, 246: erga plebem studium
, Liv. 3, 56, 9: opera
, Quint. 10, 1, 7: sollicitudo
, id. 12, 10, 77: paupertas
, Juv. 3, 152 al.— Hence, adv.: infēlīcĭter, unhappily, unfortunately: fit mihi obviam infeliciter
, Ter. Eun. 2, 3, 36: tentata res
, Liv. 1, 45, 3: totiens temptata arma
, id. 2, 35, 8.—Comp.: infelicius
, Sen. Contr. 5, 33; Quint. 8, 6, 33. — Sup.: infelicissime, Aug. Civ. Dei, 12, 13.