instĭtūtor, ōris, m. [id.], a founder, creator, erector, contractor (post-class.): veteres urbium
, Amm. 14, 8, 6: sordidissimorum artificiorum
, Sen. Ben. 6, 17, 1: materiae
, Lact. 2, 8 med.— II. A teacher, instructor: morum
, Treb. Pol. Trig. Tyr. 3, 1. —Plur., Pac. Pan. 8, 5; Lampr. Commod. 1.