nīdor, ōris, m. [cf. Gr. κνίσσα for κνιδια], a vapor, steam, smell, from any thing boiled, roasted, burned, etc.: nidoris odores, Lucr 6, 987: galbaneus
, Verg. G. 3, 415: pinguescant madidi laeto nidore Penates
, Mart. 7, 27, 5; Plin. 24, 15, 85, 135: nocturnumque recens exstinctum lumen ubi acri Nidore offendit nares
, Lucr. 6, 792: ganearum nidor atque fumus
, Cic. Pis. 6, 13: foedus quidam nidor ex adustā plumā
, Liv. 38, 7; Plin. 13, 1, 1, 2: captus nidore culinae
, Juv. 5, 162: nidor e culinā, said of a slave who hangs constantly about the kitchen
, a fume of the kitchen, kitchen-companion
, Plaut. Most. 1, 1, 5.