rŭbĭcundus, a, um, adj. [rubeo], red, ruddy: rufus quidam, ore rubicundo
, Plaut. Ps. 4, 7, 121; cf. id. Rud. 2, 2, 8; Ter. Hec. 3, 4, 26: corna
, Hor. Ep. 1, 16, 8: pluma
, Col. 8, 2, 7: luna
, Plin. 18, 35, 79, 347: Priapus
, painted red
, Ov. F. 6, 319 (cf. ruber): Ceres, ruddy, for flava, Verg. G. 1, 297: caelum
, Vulg. Matt. 16, 2.—Comp.: sabulo
, Varr. R. R. 1, 9, 5: habitus cometae
, Sen. Q. N. 7, 11.