tĕnĕo, tĕnŭi, tentum, 2 (perf. subj. tetinerim, Pac. ap. Non. 178, 15: tetinerit
, Att. ib. 178, 12: tetinisse
, Pac. ib. 178, 11; fut. perf. tetinero, acc. to Fest. p. 252 Müll. Another collat. form of the perf. tenivi, acc. to Charis. p. 220 P.; Diom. pp. 363 and 369 ib.), v. a. and n. [root ten-, tan-; Gr. τάνυμαι, τείνω; Sanscr. tanomi, to stretch, spread; this root appears in many derived meanings; cf. Lat.: tendo, tenuis, tener, tenor, tenus]. I. Act., to hold, keep, have in the hand, in the mouth, etc. A. Lit. 1. In gen.: Eu. Porrige bracchium, prehende: jam tenes? Cha. Teneo. Eu. Tene, Plaut. Merc. 5, 2, 42; cf. argentum
, id. Pers. 3, 3, 9: cum pyxidem teneret in manu
, Cic. Cael. 26, 63; for which: aliquid manu
, Quint. 10, 7, 31; Ov. M. 11, 560; id. A. A. 1, 320; Hor. Ep. 1, 19, 34: aliquid dextrā
, Ov. F. 1, 99: digitis
, id. ib. 2, 102; id. M. 9, 86; 9, 522: lacertis
, id. ib. 2, 100 al.: radicem ore
, Cic. Div. 2, 68, 141: cibum ore
, Phaedr. 1, 4, 6; for which: decoctum diu in ore
, Plin. 25, 13, 105, 166: aliquem in sinu
, Ov. H. 3, 114; for which: aliquem sinu
, id. ib. 13, 157: flabellulum
, Ter. Eun. 3, 5, 50: facem
, Verg. A. 6, 224: telum
, Liv. 2, 19. — Prov.: manu tenere aliquid, to seize, grasp, or comprehend a thing which is palpable or evident: aliter leges, aliter philosophi tollunt astutias: leges, quātenus manu tenere possunt; philosophi, quātenus ratione et intellegentiā
, Cic. Off. 3, 17, 68; cf.: cum res non conjecturā, sed oculis ac manibus teneretur
, id. Clu. 7, 20. — 2. In partic. a. With the accessory idea of possession, to hold, i. e. to be master of, have in one's power, possess, etc. (syn.: possideo, habeo): multa hereditatibus, multa emptionibus, multa dotibus tenebantur sine injuriā
, Cic. Off. 2, 23, 81: quae tenuit dives Achaemenes
, Hor. C. 2, 12, 21: Evander qui multis ante tempestatibus tenuerat loca
, Liv. 1, 5: provinciam a praedonibus liberam
, Cic. Imp. Pomp. 11, 32: colles praesidiis
, Caes. B. C. 3, 43: Formiarum moenia et Lirim
, Hor. C. 3, 17, 8: tenente Caesare terras
, id. ib. 3, 14, 15: rem publicam
, Cic. Mur. 39, 83; id. Sest. 19, 44: summam imperii
, Caes. B. G. 3, 22: equitum centurias
, Cic. Fam. 11, 16, 3: alterum cornu
, to command
, Nep. Pelop. 4, 3: provincias aliaque omnia
, Sall. C. 39, 2: scenam, to have sole possession of. rule over, Suet. Tit. 7. — Of the possession of the object of affection: te tenet
, Tib. 1, 6, 35; 2, 6, 52; Verg. E. 1, 32; Ov. H. 2, 103 Ruhnk.; 15, 88; id. Am. 3, 7, 3; Phaedr. 2, 2, 4.—In colloq. lang., teneo te, I have you once more, of again seeing the beloved person: teneone te, Antiphila, maxime animo exoptata meo?
Ter. Heaut. 2, 4, 27 Ruhnk.; Sen. Ben. 7, 4; Ov. H. 18, 183; cf.: et comitem Aenean juxta natumque tenebat Ingrediens
, Verg. A. 8, 308.—Also like our I have you (fast, bound, etc.): teneo te, inquam, nam ista Academiae est propria sententia
, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Quint. 20, 63.—Absol.: qui tenent (sc. rem publicam), who are in possession of the State, of public affairs: qui tenent, qui potiuntur
, Cic. Att. 7, 12, 3; 2, 18, 1. — b. With the accessory idea of firmness, persistence, to hold fast, occupy; to watch, guard, defend; to maintain, retain a thing: legio locum non tenuit atque in proximum collem se recepit
, Caes. B. C. 1, 44: montes teneri
, id. B. G. 3, 2: haec noctu firmis praesidiis tenebantur
, id. ib. 7, 69: Capitolia celsa tenebat
, Verg. A. 8, 653: quo teneam Protea nodo?
Hor. Ep. 1, 1, 90: te neque intra Claustra tenebo
, id. C. 3, 11, 44; cf.: in manicis et Compedibus saevo te sub custode tenebo
, id. Ep. 1, 16, 77: laqueis (se) sensit teneri ... fugam frustra tentabat; at illam Lenta tenet radix exsultantemque coërcet
, Ov. M. 11, 74 sq.; 1, 535: Athenae tuae sempiternam in arce oleam tenere potuerunt
, Cic. Leg. 1, 1, 2: agri qui diu aquam tenent
, Pall. Apr. 2, 4: classem ibi tenebat
, Liv. 31, 46, 8: secundissimo vento cursum tenere, to hold or keep one's course, Cic. N. D. 3, 34, 83; cf.: vento intermisso cursum non tenuit
, Caes. B. G. 5, 8; 4, 28; so, cursum
, Cic. Planc. 21, 52; id. Rep. 1, 2, 3 fin.; Quint. 4, 3, 13: quo iter
, Verg. A. 1, 370; Plin. Ep. 6, 16, 10: (lunam) fingunt cursus viam sub sole tenere
, Lucr. 5, 714: tenuit tamen vestigia Bucar
, Liv. 29, 32, 6.—c. With the accessory idea of reaching the object aimed at, to reach, attain a place: montes effuso cursu Sabini petebant et pauci tenuere
, Liv. 1, 37, 4: regionem
, id. 30, 25, 11: Tenum
, id. 36, 21, 1: terram
, id. 37, 16, 4; 37, 11, 5; 37, 13, 4; 26, 29, 4: Hesperiam
, Ov. F. 1, 498: portus
, id. H. 18, 198; Tac. Agr. 38 fin.: cum quibus (navibus) Cythnum insulam tenuit
, id. H. 2, 9.—d. With the accessory idea of movement impeded, to hold fast, hold back, hinder, restrain, detain, check, control, stay, etc.: naves, quae vento tenebantur
, Caes. B. G. 4, 22: quid hic agatur, scire poteris ex eo, qui litteras attulit, quem diutius tenui, quia, etc.
, Cic. Att. 11, 3, 1: si id te non tenet, advola
, id. Fam. 16, 19: septimum jam diem Corcyrae tenebamur
, id. ib. 16, 7 init.: Marcellum ab gerundis rebus valetudo adversa Nolae tenuit
, Liv. 24, 20, 7: non tenebo te pluribus
, Cic. Fam. 11, 16, 3; cf. absol.: ne diutius teneam
, id. Verr. 2, 1, 13, 34: solutum (corpus) tenere, Cels. praef. med.; cf. ventrem
, id. 4, 19 med.: tene linguam
, Ov. F. 2, 602: pecus omne tenendum
, Verg. G. 2, 371: vix a te videor posse tenere manus
, Ov. Am. 1, 4, 10; so, manus
, id. M. 13, 203; cf.: manum stomachumque teneto
, Hor. S. 2, 7, 44: saeva tene cum Berecyntio Cornu tympana
, id. C. 1, 18, 13: et Phoebi tenuere viam
, i. e. impeded
, closed up
, Luc. 5, 136: quo me decet usque teneri?
Verg. A. 5, 384: lacrimas
, Caes. B. G. 1, 39; so, lacrimas in morte miserā non tenebamus
, Cic. Verr. 2, 5, 67, 172: dictator exercitum in stativis tenebat
, Liv. 6, 14, 1. —(b). Esp.: se tenere, to keep back, remain, stay: Sabinus castris sese tenebat
, Caes. B. G. 3, 17; 1, 40; Liv. 2, 45, 2: nullā clade acceptā castris se pavidus tenebat
, id. 3, 26, 3: Hasdrubal procul ab hoste intervallo tenebat se
, id. 23, 26, 2: se domi a conventu remotum tenere
, Nep. Dion, 9, 1: ego tamen teneo ab accusando vix me hercule: sed tamen teneo
, restrain myself
, refrain
, Cic. Q. Fr. 3, 2, 2: nec se tenuit, quin, etc.
, id. Ac. 2, 4, 12; cf. mid.: teneri non potui, quin tibi apertius illud idem his litteris declararem
, id. Att. 15, 14, 2; Just. 6, 7, 10; cf.: se intra silentium tenuit
, Plin. Ep. 4, 17, 8: multum me intra silentium tenui
, id. ib. 7, 6, 6.—B. Trop. 1. In gen., to hold, contain in the mind, to conceive, comprehend, know (syn.: percipio, intellego): nunc ego teneo, nunc scio, Quid sit hoc negotii
, Plaut. Capt. 3, 5, 39: tenes Quorsum haec tendant quae loquor, id. Ps. 1, 2, 81: tenes, quid dicam?
Ter. Heaut. 4, 3, 22: teneo
, I understand
, id. And. 1, 1, 59: teneo quid erret
, id. 3, 2, 18; Cic. Rep. 1, 23, 37; cf.: quibus capiatur Caesar, tenes, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 5: quae a Romanis auguribus ignorantur, a Cilicibus ... Lyciis tenentur
, Cic. Div. 1, 15, 25: quoniam ea, quae tenebatis ipsi, etiam ex me audire voluistis
, id. Rep. 1, 46, 70: alicujus reconditos sensus
, id. Sest. 10, 22: quo pacto cuncta tenerem
, Hor. S. 2, 4, 8: et teneo melius ista
, Mart. 4, 37, 7.—With inf.: nullus frugi esse homo potest, nisi qui et bene facere et male tenet
, Plaut. Bacch. 4, 4, 10; Lucr. 3, 647.—2. In partic. a. To have possession of, have the mastery of, to control any thing: cum rem publicam opes paucorum non virtutes tenere coeperunt
, Cic. Rep. 1, 34, 51.— b. To hold fast, guard, preserve, uphold, keep, insist (syn. servo): sin consuetudinem meam, quam in re publicā semper habui, tenuero
, Cic. Phil. 1, 11, 27: ordinem
, id. ib. 5, 13, 35: portum
, id. Fam. 1, 9, 21: statum
, id. Rep. 1, 28, 44: non tenebat ornatum suum civitas
, id. ib. 1, 27, 43: si jus suum populi teneant
, id. ib. 1, 32, 48: nec diutius umquam tenetur idem rei publicae modus
, id. ib. 1, 44, 68: est boni viri, haec duo tenere in amicitiā, etc.
, id. Lael. 18, 65: morem
, id. Off. 3, 10, 44; so id. Fl. 7, 15; Verg. A. 3, 408: foedus
, Cic. Balb. 15, 34: tenebat non modo auctoritatem, sed etiam imperium in suos
, id. Sen. 11, 37: silentium
, Liv. 1, 28, 8.—c. To hold fast, maintain, support, defend, uphold, insist: illud arcte tenent accurateque defendunt, voluptatem esse summum bonum
, hold fast
, maintain
, Cic. Par. 1, 3, 14; cf.: illud, quod multos annos tenuisset
, id. Ac. 2, 22, 71; and: quod idem Peripatetici non tenent
, id. Fin. 3, 13, 44: propositum tenere
, to maintain
, Caes. B. C. 3, 42, 1: suas leges
, Cic. Verr. 1, 4, 13: causam apud centumviros
, id. Caecin. 24, 67: quo causae teste tenentur
, Hor. Ep. 1, 16, 43: locum quendam cum aliquo
, Cic. Brut. 21, 81.— With ne: plebs tenuit, ne consules in proximum annum crearentur
, Liv. 4, 30, 16: ne quid ferretur ad populum, patres tenuere
, id. 3, 29, 8; 24, 19, 7. — With ut: tenuere patres, ut Fabius consul crearetur
, Liv. 2, 42, 2 Weissenb. ad loc.: scripseram tenuisse Varenum ut sibi evocare testes liceret
, Plin. Ep. 6, 5, 1.—d. Of memory: alicujus memoriam cum summā benevolentiā tenere
, to recollect
, preserve a recollection of
, Cic. Fam. 6, 2, 1.—Esp.: memoriā tenere: memoriā tenetis, compluris in Capitolio res de caelo esse percussas
, you remember
, Cic. Cat. 3, 8, 19; id. Fam. 1, 9, 12; Caes. B. G. 1, 14; cf.: memoriā teneo, C. Sulpicium Gallum, etc.
, id. Rep. 1, 14, 21; v. memoria; so without memoria, to bear in mind, remember, recollect: satin' haec meministi et tenes?
Plaut. Pers. 2, 2, 1: numeros memini, si verba tenerem
, Verg. E. 9, 45: dicta tenere
, Hor. A. P. 336; id. S. 2, 4, 8: quem (Cyrum) omnia militum tenuisse creditum est nomina
, Quint. 11, 2, 50; 11, 2, 45.—e. To reach an object striven after, to gain, acquire, obtain, attain (syn. assequor): per cursum rectum regnum tenere
, Cic. Agr. 2, 17, 44: Servium Tullium post hunc captivā natum, ingenio virtute regnum tenuisse
, Liv. 4, 3, 12: teneri res aliter non potest
, Cic. Fam. 1, 1, 3: multa tenuisse
, Liv. 42, 11, 8: causam
, Ov. M. 13, 190.—f. To hold, hold back, repress, restrain, bind, fetter, etc. (syn.: refreno, retineo): iracundiam teneat, avaritiam coërceat
, Cic. Par. 5, 1, 33: dolorem
, id. Att. 12, 38, 2: cupiditates
, id. Verr. 2, 3, 1, 3: somnum
, id. Brut. 80, 278: risum
, id. Vatin. 8, 20; Hor. A. P. 5: iram
, Curt. 4, 2, 5: ea, quae occurrant, tenere
, to hold back
, keep to themselves
, Cic. de Or. 2, 54, 221.—g. Of laws, etc., to bind, hold, obligate, be binding on, control, etc.: quamquam leges eum non tenent
, Cic. Phil. 11, 5, 11; cf.: interdicto non teneri
, id. Caecin. 14, 41: voto quodam et promisso teneri
, id. Att. 12, 18, 1: ut plebi scita omnes Quirites tenerent
, Liv. 8, 12, 14; cf.: olim patricii dicebant se plebi scitis non teneri
, Gai. Inst. 1, 3: cum velut in controverso jure esset, tenerenturne patres plebi scitis, legem tulere, ut quod tributim plebis jussisset, populum teneret
, Liv. 3, 55, 3: teneri alienis foederibus
, id. 24, 29, 11: poenā teneri, to be subject or liable to, Cic. Q. Fr. 2, 3, 5: testibus in re perspicuā teneri
, to be convicted
, id. Caecin. 2, 4; cf.: nemo ita in manifesto peccatu tenebatur, ut, etc., id. Verr. 2, 2, 78, 191: caedis teneri
, Quint. 5, 14, 11: teneri repetundarum
, Tac. A. 11, 7 fin.: furti
, Dig. 6, 1, 4: injuriarum
, ib. 47, 10, 11: mandati
, ib. 17, 1, 10.—Transf.: nisi illi ipsi, qui eas (libidines) frangere deberent, cupiditatis ejusdem tenerentur
, Cic. Leg. 3, 13, 31 Mos. and Orell. N. cr.—h. Of dispositions, desires, etc., to possess, occupy, control: quae te tanta pravitas mentis tenuerit, ut, etc.
, has had possession of you
, Cic. Vatin. 6, 14: summum me eorum (librorum) studium tenet
, id. Att. 1, 11, 3: magna me spes tenet
, id. Tusc. 1, 41, 97: de triumpho nulla me cupiditas umquam tenuit
, id. Att. 7, 2, 6: si consilio pulso libidines iracundiaeve tenerent omnia
, id. Rep. 1, 38, 60: nisi forte quem inhonesta et perniciosa libido tenet
, Sall. J. 3, 4: neque irā neque gratiā teneri, to be controlled or influenced, Cic. N. D. 1, 17, 45; so, teneri desiderio
, id. Sen. 10, 33: studio philosophiae
, id. Ac. 1, 2, 4: magno amore
, Verg. A. 1, 675: pompā, ludis atque ejusmodi spectaculis teneri
, to be enchained, fascinated
, Cic. Fin. 5, 18, 48; cf.: ut oculi picturā teneantur, aures cantibus
, id. Ac. 2, 7, 20: is qui audit, ab oratore jam obsessus est ac tenetur
, id. Or. 62, 210.—With ne, Ov. M. 7, 146. —k. To take in, comprise, comprehend, include: haec magnos formula reges, Excepto sapiente, tenet
, Hor. S. 2, 3, 46.—More freq. pass.: teneri aliquā re, to be contained, comprised, grounded, to consist in a thing: ut homines deorum agnatione et gente teneantur
, Cic. Leg. 1, 7, 23: id quod (genus officiorum) teneatur hominum societate
, id. Off. 1, 45, 160: quae (causae) familiaritate et consuetudine tenentur
, id. Fam. 13, 29, 1: dixi jam antea, ipsam rationem arandi spe magis et jucunditate quadam quam fructu atque emolumento teneri
, id. Verr. 2, 3, 98, 227.II. Neutr. (freq. after the Aug. per.; perh. not in Cic.). A. Lit. 1. To hold a position anywhere, maintain one's self: quā abscisae rupes erant, statio paucorum armatorum tenebat
, Liv. 32, 5, 12: duo extra ordinem milia tenuere
, id. 3, 62, 7: tenent Danai, quā deficit ignis
, Verg. A. 2, 505.—2. For cursum tenere, to hold or take one's way, to sail, steer in any direction: Aeneam ... ab Siciliā classe ad Laurentem agrum tenuisse
, Liv. 1, 1, 4: Cassandream petentes, primo ad Mendin tenuere
, Liv. 31, 45, 14: ad Mendaeum
, id. 21, 49, 2: Diam
, Ov. M. 3, 690: Creten
, id. ib. 13, 706: Hesperiam
, id. F. 1, 498: Ausoniam
, id. ib. 4, 290 al.: medio tutissimus ibis ... Inter utrumque tene
, Ov. M. 2, 140.—B. Trop., with the accessory idea of continuance (cf. I. A. 2. b. and B. 2. b. supra), to hold out, hold on, last, endure, continue, maintain itself, prevail, etc. (cf. obtineo): imber per noctem totam tenuit
, Liv. 23, 44, 6; cf.: incendium per duas noctes ac diem unum tenuit
, id. 24, 47, 15: per aliquot dies ea consultatio tenuit
, id. 2, 3, 5; 3, 47, 6: tenet fama, lupam, etc.
, id. 1, 4, 6: quod nunc quoque tenet nomen
, id. 1, 17, 6: fama tenuit, haud plus fuisse modio
, id. 23, 12, 2; 21, 46, 10: tenuit consuetudo, quae cottidie magis invalescit, ut, etc.
, Quint. 2, 1, 1 Spald.; so, consuetudo, ut, etc.
, id. 8, 5, 2: nomen illud tenet
, id. 9, 4, 47 Spald.; cf. Ov. M. 1, 712.