Previous: προσβεβαιόωNext: προσβιασμός


προσβῐ-άζομαι, compel, constrain, τινα Ar.Pl.16, Pl.Ep.331b; π. ταῦτα push too far, Id.Cra.410a: abs., use force, Arist.GA726b8; τῇ συνουσίᾳ Sor.1.24 (Pass.).

II. π. τόποις προσάντεσι force or storm heights, D.S.20.39: aor. Pass. προσβιασθῆναι, to be forced or hard pressed, Th.1.106.

III. assist parturition by straining, Sor.1.70.

IV. contend in addition, A.D.Synt.258.6.