Previous: τοιοῦτοςNext: τοιουτόσχημος


τοιουτοσί, αυτηί̈ ουτοί̈ or ουτονί, Att. strengthd. form of τοιοῦτος, Ar.Ra.66, Lys.1087, Pl.Tht.163e; neut. τοιουτοί̈ Epicur.Fr.310 codd.S.E.P.2.25 (but τοιουτονί codd.S.E.M.7.267).