Previous: τρίπορνοςNext: τρίπους


τρίπος [ῐ], ὁ, poet. for sq., nom. sg., Il.22.164, Hes.Sc.312, IG4.801 (Troezen, vi B. C.) (v. τρίπους fin.); acc. τρίπον AP3.6 (Inscr. Cyzic.); neut. τρίπον ib.14.64; gen. τρίπου EM20.18.