ὠσ-τίζομαι, fut. Att. ὠστιοῦμαι Ar. Ach.24:—
Pass., Frequentat. of ὠθέομαι, to push and be pushed about,
mostly c. dat. pers., to jostle with
another, jostle
him and be jostled
by him, ὠστιεῖ Κλεονύμῳ Ar.Ach.844; δούλαισιν ὠστιζομένη Id.Lys.330(lyr.); ὠστιοῦνται ..ἀλλήλοισι περὶ πρώτου ξύλου Id.Ach. 24: abs., ἐς τὴν προεδρίαν πᾶς ἀνὴρ ὠστίζεται jostles
for the first seat, ib.42, cf. Pl.330; so, Comically, τῶν ..πλακούντων ὠστιζομένων περὶ τὴν γνάθον TeleclId.1.13.