Previous: ἀνδραγάθησιςNext: ἀνδραγαθίζομαι


ἀνδραγαθ-ία, Ion. -ιη, ἡ, bravery, manly virtue, Hdt.1.99,136, al., Th.2.42; the character of an upright man, Ar.Pl.191, Phryn.Com.1; ἀνδραγαθίας ἑνεκα στεφχνοῦσθαι Hyp.Lyc.6.