Previous: αἰσιοποιέωNext: αἶσις


αἴσιος, ον, also α, ον Pi.N.9.18, E.Ion421: (αἶσα):—
poet. Adj. auspicious, opportune, ὁδοιπόρος Il.24.376, cf. A.Ag.104 (lyr.), S. OC34; ἡμέρα E. l. c.; αἴ. ἐν φιλότητι IG14.2068.9:—
freq. of omens, αἰσία ὄρνις Pi. l.c., cf. S.OT52; ἀετός X.Cyr.2.4.19; ἄνεμος App.Mith.29; ὥρα Id.Syr.58 (Comp.). Adv. -ίως E.Ion410, Timae. 114.

II. meet, right, αἴσιος ὁλκή, Lat. justum pondus, Nic.Th.93; αἴ. ἐμβολή Just.Edict.13.4.1.