Previous: flexanimusNext: flexibilitas


flexĭbĭlis, e, adj. [flexus, from flecto], that may be bent, pliant, flexible (class.; cf.: lentus, flexilis).

I. Lit.: materiam rerum totam esse flexibilem et commutabilem, Cic. N. D. 3, 39, 92: arcus, Ov. Am. 3, 3, 29: (ulmus) ad currus flexibili vite, Plin. 16, 43, 83, 228.—

II. Trop.

A. Pliant, flexible, tractable: genera vocis permulta: grave, acutum; flexibile, durum, flexible, Cic. N. D. 2, 58, 146; cf. oratio, id. Or. 16, 52: nihil tam flexibile, id. Brut. 79, 274: vox, Quint. 11, 3, 15; 40: nihil non flexibile ad bonitatem, Cic. Att. 10, 11, 1.—

B. In a bad sense, fickle, wavering, inconstant: quid potest esse tam flexibile, tam devium, quam animus ejus, qui, etc., Cic. Lael. 25, 92.