Previous: inventariumNext: inventiuncula


inventĭo, ōnis, f. [id.], an inventing, invention (class.).

I. In gen.: illa vis quae investigat occulta, quae inventio atque excogitatio dicitur, Cic. Tusc. 1, 25, 61; 1, 26, 65; Plin. Pan. 72.—

II. Rhet., the faculty of invention: inventio est excogitatio rerum verarum aut verisimilium, quae causam probabilem reddant, Auct. Her. 1, 2; cf.: partes eae (rhetoricae artis) ... inventio, dispositio, etc., Cic. Inv. 1, 7, 9: rerum, Quint. 12, 10, 36.