Previous: λαμπρυντικόςNext: λάμπρυσμα


λαμπρ-ύνω, mostly in pres. and impf. (v. infr.), make bright or brilliant, τὸν ἵππον X.Eq.10.1, cf. App.Anth.3.158; μὴ χρώμασιν (ὄμμασιν codd. Stob.) τὸ σῶμα λ. deck with bright colours, Antiph.264; λαμπρύνει τὴν φωνήν (of garlic) makes the voice clear, Dsc.Eup.1.87:—
Med., ἐλαμπρύνοντο τὰς ἀσπίδας polished their shields, X.HG7.5.20:—
Pass., of a shield, to be polished or bright, Id.Lac.11.3; also εὕδουσα φρὴν ὄμμασιν λαμπρύνεται is lightened with eyes, A.Eu.104; λελάμπρυνται κόρας S.Fr.710; also, to become manifest or notorious, ἐν ἡμῖν ὁ ψόγος -ύνεται E.El.1039.

II. Med., make oneself splendid, pride oneself on a thing, ὄχοις καὶ στολῇ -ύνεται ib.966; γένει Onos.1.22; distinguish oneself in or by .., ὅσα ..χορηγίαις ἢ ἄλλῳ τῳ -ύνομαι Th.6.16; μειρακίων -υνομένων ἐν ἅρμασιν Ar. Eq.556; λ. ἐν οἷς οὐ δεῖ Arist.EN1122a33, etc.; περὶ τὰς εὐωχίας Str. 14.1.20; πολλὰ καὶ μεγάλα λαμπρυνάμενος πρὸς τὸ θεῖον Plu.Nic.26; τὰ ἄλλα ἐλαμπρύνατο Id.Alex.70; ἐπί τινι Philostr.VA2.43; πολλὰ περὶ τῶν Μηδικῶν ἔργων Plu.2.870d.