Previous: πόρευσιςNext: πορευτικός


πορ-ευτέος, α, ον, to be traversed, ὁδός S.Ph.993; ὄρη X.An.2.5.18.

II. neut. πορευτέον, one must go, S.Aj.690, E.Heracl.730, Pl.R.452c.