Previous: πορήιονNext: πορθεών


πορθ-έω, collat. form of πέρθω (more used in Prose), destroy, ravage, plunder, πόλεας καὶ τείχεα Il.4.308; ἀνδρῶν ἀγρούς Od.14.264; τοὺς χώρους Hdt.3.58; πόλιν A.Th.583, etc.; Φοινίκην Isoc.9.62; τὴν Σελλασίαν ἔκαον καὶ ἐπόρθουν X.HG6.5.27; τὴν ἤπειρον Th.8.57; τὴν χώραν λεηλατῆσαι καὶ τὴν πόλιν πορθῆσαι D.S.12.34; π. ἐκ τῶν ἱερῶν τὰ ἀγάλματα Ath.12.523b:—
Pass., πᾶν τὸ ἄστυ ἐπορθέετο Hdt. 1.84; ὅλης τῆς Ἑλλάδος πεπορθημένης Isoc.10.49; τἀργύρια πορθεῖται is carried off, Eup.155.

2. in pres. and impf., sts. endeavour to destroy, besiege a town, Hdt.1.162, Decr. ap. D.18.164, D.S.12.34, 15.4.

3. of persons, destroy, ruin, θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς A.Th.583; φίλους E.Fr. 605: abs., do havoc, Id.Andr.633: esp. in Pass., αὐτοὶ ὑφ' αὑτῶν ..πορθούμεθα. A.Th.194; κατ' ἄκρας ..ὡς πορθούμεθα Id.Ch.691; of women, κόραι βία πρὸς ἀνδρῶν πορθούμεναι E.Ph.565; σκόροδα πορθούμενος robbed of them, Com. phrase in Ar.Ach.164.