Previous: praeterducoNext: praetereo


praetĕr-ĕā, adv. [is].

I. Beyond this or that, besides: si eum reddis mihi, praeterea unum nummum ne duis, Plaut. Capt. 2, 2, 81: nihilne vobis in mentem venit, quod praeterea Crasso requiratis? Cic. de Or. 1, 35, 60: haec duo praeterea oppida, Verg. A. 8, 355: auxiliis, equitatuque comparato, multisque praeterea viris fortibus Tolosā et Narbone evocatis, Caes. B. G. 3, 20: quicquid praeterea navium habebat, id. ib. 4, 22; Cic. Balb. 12, 29: si duo praeterea talis Idaea tulisset Terra viros, two more, Verg. A. 11, 285: praeterea quam (rare for praeterquam): nihil praeterea cum consule pacti, quam quod, etc., Liv. 24, 47, 8.—

II. Distributively in succession, besides, moreover: multae sunt causae ... primum ... praeterea, Ter. Eun. 1, 2, 65: primum ... tum praeterea ..., id. Ad. 3, 2, 47: quicumque bona patria laceraverat; quique alienum aes grande conflaverat; praeterea omnes undique parricidae; ad hoc quos, etc.; postremo omnes, quos, etc., Sall. C. 14, 2 sq.: nam et ... prudentiam mihi tuam exposuit: et praeterea suavitatem tuam adjunxit: praeterea summam erga se liberalitatem, Cic. Fam. 10, 3, 1: nunc ... praeterea ... tum porro, Lucr. 6, 617.—

III. In continuation, henceforth, hereafter; thenceforth, thereafter: et quisquam numen Junonis adorat Praeterea? Verg. A. 1, 49: neque illum ... praeterea vidit, id. G. 4, 502.