Previous: προσχώριοςNext: πρόσχωσις


πρόσχωρ-ος, ον, (χώρα) lying near, neighbouring, τόπος A.Pers.273, S.OT1127; ξένοι Id.OC493; τοῖχοι OGI483.120 (Pergam.).

II. Subst., neighbour, Hdt.9.15, S.OC1065 (lyr.), Th.8.11, Pl.Lg.737d, Arist.Pol.1269b6, IG22.1364 (i A.D.).

2. πρόσχωρος, ἡ, frontier, BCH55.43 (Odessus, i B.C.).