Previous: τραχυντικόςNext: τραχυόδους


τρᾱχύν-ω, Ion. τρηχ-: pf. τετράχῡκα (ἀπο-) D.H.Comp.22:—
Pass., aor. ἐτρᾱχύνθην Pl.Ti.66c: pf. τετράχυσμαι Arist.HA536b23, (ἐκ-) Luc.Pisc.51; 3sg. -υνται Arist.Pr.901b11; inf. -ύνθαι Pl.Prt.333e: (τραχύς):—
make rough, uneven, Id.Ti.65d: c. acc., τ. τὸ κύτος ib.67a; αὔρη τρηχύνοι πέλαγος A.R.4.768:—
Pass., become rough, Pl.Ti.66c, Plu.Rom.3, etc.; of the sea, Arist. Col.791a21; of the voice, Id.Aud.803b2; τ. τῇ φωνῇ use rough, harsh tones, Plu.TG2.

2. in A.Th.1050, τράχυνε refers to τραχύς γε μέντοι δῆμος just before, call them harsh.

3. metaph. in Pass., to be angry, exasperated, τετραχύνθαι τε καὶ ἀγωνιᾶν Pl.Prt. 333e; πρός τινα Plb.2.21.3, Plu.Pel.26; τινι Anon. Oxy.664.38; τ. ὅτι ..D.H.Th.43.

4. τ. τὰς ἀκοάς grate roughly on the ears, Id.Comp.22.

II. intr., to be rough, ὁ τραχύνων τόπος D.S.1.32; τὰ τραχύνοντα τοῦ ποταμοῦ Plu.Cat.Ma. 20.