Previous: τροπαικόνNext: τροπαῖος


τρόπ-αιον, τό, old Att. τροπαῖον Hdn.Gr.1.369:—
trophy, i. e. a monument of the enemy's defeat (τροπή 11), usu. made of wood (D.S.13.24), but sts. of bronze (Plu.Alc.29), or stone (Paus.1.33.2); τ. στῆσαι Th.2.92, etc.: freq. with gen., στῆσαι τροπαῖα τῶν κακῶν E. Or.713; τ. αὐτοῦ στήσομαι Id.Andr.763; ὅταν τροπαῖα πολεμίων στήσῃ στρατός ib.694; τ. ἂν στήσαιτο τῶν ταύτης τρόπων Ar.Pl.453; τροπαῖα τῶν πολεμίων ἀποδεῖξαι And.1.147; ἔστησαν τ. ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος τῶν βαρβάρων Lys.2.25, cf. X.An.7.6.36; also θήσειν τροπαῖα, θράσους θέσθαι τροπαῖον, A.Th.277, Ar.Lys.318; τροπαῖ' ἱδρύεται E.Heracl.786; τ. πῶς ἀναστήσεις Διί; Id.Ph.572; τ. ἐγεῖραι Luc.Dem. Enc.40; νίκης τ. S.Tr.751; στῆσαι τ. τῆς τροπῆς, τῆς ἱππομαχίας, for, in memory of .., Th.2.92, 6.98; so τροπαῖ' ἔστησε τῶν ἐμῶν χερῶν S. Tr.1102; χορῶν ..νίκης ἔστησε τροπαῖα Ar.Eq.521 (anap.); so στῆσαι τροπαῖα κατὰ or ἀπὸ τῶν πολεμίων, Lys.18.3, Aeschin.3.156, cf. Isoc. 5.148, D. 20.78.